Jakob van Wielink

Unieke masterclass door Jakob van Wielink!

Op woensdag 21 maart geeft Jakob van Wielink een unieke Masterclass voor ritueel- en uitvaartbegeleiders: De titel: ‘Verankeren en in beweging brengen’. Het onderwerp: Secure Base Coaching voor uitvaartprofessionals. 

Waarom

Jakob van Wielink

Expert Jakob van Wielink

Indra: “Ik volg Jakob al een tijdje online. En zie dat de onderwerpen waar hij mee werkt uitstekend passen bij ons vak. Maar waar coaches of therapeuten langer tijd hebben om samen met hun klant iets op te bouwen, komt het bij ons neer op een week. In één week komen rouw, emoties, familiebanden, belangen samen in een soort snelkookpan. Daarin voegen wij onze waarde toe. Ik ben daarover met Jakob in gesprek gegaan en we besloten deze masterclass te organiseren. Secure Base Coaching, speciaal voor ritueelbegeleiders en andere uitvaartprofessionals.”

Wat is dat, een Secure Base?

Een Secure Base is een persoon, plaats, doel of object dat ons een gevoel van bescherming, veiligheid en zorg verschaft (caring). Het biedt een bron van inspiratie en energie voor uitdaging, onderzoek, het aangaan van risico’s en het zoeken van nieuwe uitdagingen (daring).

In de masterclass ga je ontdekken wie of wat jouw Secure Bases zijn. En hoe je daarmee ruimte kunt maken voor jouw eigen groei of ontwikkeling. Ook leer je hoe je een Secure Base kunt zijn voor de mensen en families die jij begeleidt, zodat zij óók hun beste toekomst kunnen vormgeven.

Over Jakob:

Jakob van Wielink is rouwtherapeut en dé expert in Nederland op het gebied van Secure Base Coaching en Leiderschap. Hij is initiatienemer en mede-oprichter van De School voor Transitie, die trainingen en opleidingen aanbiedt op onder meer het gebied van Secure Base Leiderschap en Coaching. Hij werkt graag met thema’s rondom kwetsbaarheid, leiderschap en verbinding. In 2017 verscheen mede van zijn hand het nieuwe handboek Professioneel begeleiden bij verlies.

In het kort: 

  • Wat:             Masterclass ‘Verankeren en in beweging brengen’ door Jakob van Wielink
  • Wanneer:    Woensdag 21 maart
  • Waar:           Conferentiecentrum Samaya in Werkhoven (Utrecht)
  • Kosten:        € 350,-

Meteen inschrijven voor de masterclass?  

 

Mail me Dan stuur ik je de folder & de voorwaarden. Wees er snel bij, de insluiting sluit op 6 maart!

Als je nog vragen hebt, aarzel niet: ik beantwoord ze graag.

De School Voor Transitie

Klik hier voor je meer informatie over De School Voor Transitie. En hier voor meer info over Jakob.

 

 

Drijfveren: waarom ik mijn werk zo leuk vind

Vorig jaar kwam Dorine van Bree van de Werkcoach mij interviewen over mijn drijfveren. Wat ik zo waardeer aan mijn vak, waarom ik dit gekozen heb, en welk advies ik heb voor mensen die op het punt staan te switchen. Mooi om zo uitgenodigd te worden om na te denken over je drijfveren en je proces.

Ik wil twee stukjes uit het interview met je delen:

Wat is er zo leuk aan mijn werk:

Wat is het verschil tussen mijn werk vroeger en mijn werk nu:

 

De vier niveaus komen vaker terug in mijn werk en als ik uitleg aan mensen wat ik precies doe. Het fysieke, cognitieve, emotionele en spirituele niveau heeft elk mens in zich, maar vaak heeft een van de niveaus de voorkeur. Identificeren welk niveau de voorkeur heeft, kan mij helpen om goed aan te sluiten bij de behoeften van ‘mijn’ familie. Goed luisteren en opletten, dus! Maar als je bedenkt dat de gasten op alle vier niveaus acteren, moet je als professional dus ook zorgen dat je op alle vier niveaus in de viering iets te bieden hebt. Vakwerk, dat ritueel begeleiden! 😉

Als je meer wilt weten over mijn werk, of vragen hebt, altijd bereid!

Als je het hele filmpje wilt zien, of als je nieuwsgierig bent naar de andere ‘bijzondere beroepen’ die Dorine heeft verzameld, kijk dan even op haar site. Na aanmelding krijg je een paar dagen lang elke dag de link naar een filmpje!

 

 

De watermethode

Gisteren leerde ik over de watermethode, een opbaartechniek voor foetussen en vroeg overleden kindjes. Ik was samen met een dertigtal anderen te gast bij Barbara Uitvaartverzorging Utrecht waar FUNIQ alweer de vijfde informatieavond verzorgde over deze techniek.

Watermethode

 

Niet alleen hebben we handvaten aangereikt gekregen over hoe we de watermethode kunnen uitvoeren en waar we op moeten letten als uitvaart- en zorgprofessionals, maar de methode wordt ingebed in zorgzame aandacht op álle niveaus. Op welke manier geven we ouders die een intense periode beleven, de best mogelijke start om te rouwen.

De techniek is ontwikkeld en beschreven door Ilona Tiemens- van Putten, en inmddels uitgeprobeerd en fijn bevonden door o.a. de mensen van het Gelre ziekenhuis. Door het kindje in water te leggen, blijft de vorm en kleur langer mooi, en dat stelt ouders in staat om meer tijd te nemen hun kleintje te leren kennen. Het kindje kan nog aangeraakt worden, en vastgehouden, om daarna weer in zijn of haar bakje te rusten. 

Ik ben er na gisterenavond van overtuigd dat de watermethode een mooie bijdrage kan zijn aan dit proces. Bedankt Esther FaberIlona Tiemens-van Putten en Janet Molewijk!

Meer informatie? Ask me, of kijk op: http://www.watermethode.nl/

#ritueelbegeleiden #vierniveaus #zorgvoordemens

Ik rouw je groot

Ik rouw je groot

 

Op Wereldlichtjesdag Lunetten was het thema dit jaar: “Ik rouw je groot”.

Marijke Jansen vertelde over het verlies van haar Vera, en ik schreef  haar dit gedicht.

Ik rouw je groot

Gedicht ter ere van Wereldlichtjesdag 2017

“Ik rouw je groot” gaat over hoe een overleden kind een plekje krijgt in ons hart, hoe we bedenken hoe hij of zij had gegroeid, fantaseren over zijn of haar levenspad, en we het kind op die manier een leven lang met ons meenemen. Dat het er altijd is. Met verdriet, en liefde.

 

10 december is Wereldlichtjesdag in Lunetten-Utrecht

Wereldlichtjesdag

Tekening door Wina Oosterhoff: Lichtjes in het donker

Op de tweede zondag van December worden om 19.00 uur over de hele wereld overleden kinderen herdacht. Dit jaar gebeurt dit ook in een intieme lichtceremonie in Lunetten-Utrecht: Wereldlichtjesdag.

Vijf professionals die ook in hun werk rouw tegenkomen, hebben de handen ineens geslagen om de organisatie hiervan op zich te nemen. “Omdat rouw zolang bij je blijft, een leven lang, eigenlijk. Een overleden kind wordt nooit vergeten, en het kan zo troostvol zijn, als ook die naam weer genoemd mag worden. Die ruimte moet iedereen die daar behoefte aan voelt, krijgen.” zegt Carlien van Geffen, een van de initiatiefnemers.

Ook Kyra Stefels van Kyra coacht komt rouw tegen in haar praktijk: “Het is een thema dat in zoveel levens een plek heeft en is te vaak niet zichtbaar voor de buitenwereld. Fijn om hier daarmee wel naar buiten te kunnen treden en samen hopenlijk troost te vinden.

Toen Jill Hussen van De Smaak van Fort Lunet IV hoorde van dit initiatief, zegde zij ook belangeloos haar medewerking toe. “Wij zijn er ook voor de wijk, en daar past deze ceremonie heel mooi in. In de Tuin van Fort Lunet IV kleden we het mooi aan, en we stellen wat lekkers te eten en te drinken ter beschikking.”

Lize Nijenhuis van Rouwinzicht: “Vaak denken mensen dat op deze dag alleen kleine kinderen herdacht worden, maar ook het verlies van een volwassen kind heeft een grote impact op mensen. En ook deze mensen zijn welkom op Wereldlichtjesdag: alle kinderen die gemist worden, mogen worden herdacht.”

Muziek kan erg troostrijk zijn en Karin Menken en John Jacobs van Hartenlied komen de ceremonie muzikaal omlijsten. “Ik heb vaker gezongen op herinneringsbijeenkomsten en je merkt dat muziek kan sterken. Je kunt er je gevoel in kwijt, het raakt iets aan. John en ik komen graag naar mijn oude wijk Lunetten voor deze bijeenkomst.”

Als je ook wilt komen, meldt je dan even aan via WLDLunetten@gmail.com, dan zetten wij een kaarsje voor je klaar. Is Lunetten-Utrecht voor jou te ver? In het hele land wordt Wereldlichtjesdag gevierd en op deze site kun je vinden waar bij jou in de buurt er eentje plaatsvindt.

 

De groene auto – Tien jaar rouw

Tien jaar. Tien jaar geleden. Tien jaar geleden vandaag.

Na een ziekbed dat gelukkig kort, maar heel intensief was, moesten we afscheid van je nemen. Ik van mijn schoonvader. Mijn man van zijn vader. Mijn schoonmoeders van hun (ex)man. Onze kinderen van hun Opa Cees. Een verdrietig afscheid, met her en der wat onmacht. Onuitgesproken zaken. Onaffe eindjes.

De groene auto

Je liet jouw auto aan Hayo na. Een tweede auto voor van die duurzame types als wij.. In eerste instantie wilden we hem verkopen, maar dat bleek nog niet te kunnen. Jouw Spartan, met je eigen handen gebouwd. Als je de motorkap open doet & de tie-wrapjes ziet, de praktische oplossingen voor niet-alledaagse autobouwproblemen, daarin liggen zoveel verhalen besloten, en zoveel herinneringen…  De Spartan bleef.

De groene auto

De auto van Opa Cees

De Spartan bouwde jij zelf. In de deel heb je uren zitten werken en alle onderdelen zelf aan elkaar verbonden. Je was apetrots op jouw kunstwerk en hebt er jarenlang zelf dagelijks in gereden.  Jullie waren lid van de Spartanclub, waarmee jullie regelmatig een weekend weg gingen. Jij schreef met veel plezier columns voor het clubblad. Toen Hayo, jouw zoon, zijn rijbewijs haalde, had jij een nieuwe navigator en hebben jullie samen een paar mooie rallies gereden en heel veel plezier gemaakt. Op onze trouwdag werd de ‘Fries-weidegroene’ auto prachtig opgepoetst en versierd bij ons afgeleverd: jouw bijdrage aan de festiviteiten.

Onze kinderen waren 3 en 0 jaar toen jij stierf en hebben nauwelijks herinneringen aan een levende jou. Wat ze wel hebben, zijn de verhalen. En die rare groene auto af en toe voor de deur. Terwijl mijn zoon en een vriendje zich nestelen in de comfortabele kuipstoelen, hoor ik de zoon vertellen: “Deze auto is van Opa Cees. Hij heeft hem helemaal zelf gebouwd. En nu heeft mijn papa hem gekregen, want Opa Cees is dood.” Als het mooi weer is en we gaan een stukje rijden, vragen de kinderen: ‘Met de fiets? Of met de auto van Opa Cees?” En het dametje vroeg zich zelfs af, of de auto van Opa Cees er nog is, als zij gaat trouwen.

Spartan

De Trouwauto

Toen twee weken geleden Tom Petty ook stierf, raakt ons dat een beetje extra. Jij was groot fan van Petty & zijn ‘Free Falling’ is gedraaid op jouw uitvaart, en nog heel vaak daarna. Vandaag nog een beetje meer dan anders heb jij een plek in ons leven. Vertellen we verhalen over jou. Delen we jou met de kinderen. De band met jouw vrouw blijft bestaan en ook bij haar valt jouw naam regelmatig en met liefde. We kijken terug op tien jaar. Tien jaar liefde, rouw, en dankbaarheid.

 

 

 

Ritueelbgeleider geeft betekenis aan uitvaart

Plusonline: Ritueelbegeleider geeft betekenis aan afscheid

Deze zomer werkte ik samen met Plusonline voor een aantal artikelen voor hun uitvaartspecial. En een daarvan gaat over ritueelbegeleiden.
In het artikel vertel ik hoe het beroep van ritueelbegeleider ontstaan is, wat een ritueelbegeleider doet, en wat de meerwaarde is van ons werk. Een stuk uit het artikel:

“Steeds vaker willen nabestaanden tijdens de uitvaart iets laten zien van de overledene: iets dat aansluit bij het leven van hun dierbare. Daarom vertellen we verhalen en delen we de belangrijke en bijzondere momenten. En niet alleen dat, we willen graag laten zien wat iemand voor ons betekende, welke rol hij in ons leven speelde en wat we daarvan liefdevol meenemen naar de toekomst. Dat laatste, de vertaalslag van iemands leven naar emotie en betekenis, dát is het terrein van de ritueelbegeleider.

Aan de slag

In de week tussen overlijden en uitvaart haalt de ritueelbegeleider verhalen op met de nabestaanden. Wie was deze persoon? Wat was het beroep, de hobby, de favoriete vakantiebestemming? Maar ook: hoe stond hij in het leven? Wat waren moeilijke momenten? Wat heeft hij u geleerd, wat betekende hij voor u?

Verhalen verbinden

Ritueelbgeleider geeft betekenis aan uitvaart

Ritueelbgeleider geeft betekenis aan uitvaart

Al deze verhalen en anekdotes vormen de basis voor de teksten van de uitvaartdienst. Een ritueelbegeleider werkt vaak met een symbool of een ritueel om het verhaal te bekrachtigen. De ritueelbegeleider gaat voor in de dienst, en zorgt ervoor dat alle losse onderdelen een mooi geheel vormen. Ritueelbegeleiden is maatwerk, want de uitvaart moet naadloos aansluiten bij de wensen en verhalen van de nabestaanden. Iedereen heeft een eigen verhaal, eigen muziek en eigen beelden en symbolen.

Meerwaarde

Afscheid nemen is belangrijk voor het rouwproces. Als het lukt om daar al in die eerste, zo moeilijke week liefdevol en bewust mee om te gaan, vormt dat een fijn houvast in het rouwproces dat volgt. Dat betekent niet dat u niet verdrietig meer bent, of dat het rouwen nooit pijnlijk zal zijn. Maar als u een positieve boodschap hebt verbonden aan de overledene, kunt u ook met een glimlach terugkijken.”

Meer lezen? 

kunst

Groei: van binnen naar buiten

Een zichtbaar teken van die groei is dit beeld in mijn voortuin.Mijn praktijk groeit: steeds vaker weten mensen mij te vinden voor een ritueel, een viering, een herinnermoment.

Het kunstwerk is een prachtige combinatie van de kunde en liefde van mijn ouders. Mijn moeder maakt al jaren beelden van klei voor binnen en buiten zij maakt mijn logo in klei, afgebakken in de raku-oven, dat zorgt voor de grillige glazuurlaag. Mijn vader werkt al jaren aan een enorm bootproject en kan bijna alles met hout. Hij heeft dan ook de sokkel gehakt van een boom van mijn geboortegrond. En ik ben dol op hout.

 

Het resultaat is een prachtige verbinding tussen waar ik vandaan kom, en waar ik naartoe ga. De beweging richting rituelen die ooit van binnen voelbaar werd, wordt zichtbaar voor buiten.

Zie jij ‘m staan? Waai eens aan voor een bakkie & een goed gesprek!

 

#vanbinnennaarbuiten #rituelen #ritueelbegeleiden #liefdevoorhetvak #dankbaar 

 

Aan mijn liefste kunst en rouw

“Aan mijn liefste” – kunst voor de rouwende

Zondag was ik op Begraafplaats Daelwijck voor de opening van ‘Aan mijn liefste’, Een prachtig ritueel dat kunst en troost verenigt. Ook bij de gemeente is de beweging weg van de kerken waargenomen en zij herkent een andere omgang met religie & de oude rituelen die bij dood en rouw plaatsvonden. De gemeente Utrecht zocht naar ruimte voor nieuwe rituelen, en vond deze in dit prachtige bouwwerk van Ingeborg Meulendijks. Samen met verschillende instanties, begraafplaatsen is er een traject gestart om op een andere manier een betekenisvol ritueel naar de begraafplaats te brengen: Kunst als troost.

 

Verbinding tussen buiten en binnen

Het idee achter het kunstwerk is een verbinding tussen buiten en binnen. Tussen hier en daar, tussen de levenden en de doden. Het bouwwerk omringt een prachtige eik. De dubbelwandige muren zijn de bewaarplaats voor brieven aan jouw overledene. Aan de buitenwand zijn zachte schrijfnissen vormgegeven. Aan de binnenkant is ruimte voor een gedenktegeltje. Het schuine dak geeft, als het regent, een tranensluier voor de tegeltjes. Over elk aspect is nagedacht en zorgvuldig vormgegeven. 

Daelwijck is een mooie plek en vrij te bezoeken. Het kunstwerk bevindt zich vlak na de ingang op het open veld. Het schrijven van een brief aan een overledene, kan hier in alle rust en contemplatie.  Maar ook als u liever thuis schrijft, of niet in de gelegenheid bent om naar Utrecht te komen is er een oplossing: Postbode Ko zorgt er eigenhandig voor, dat de brieven die gestuurd worden aan ‘Aan mijn liefste’ in de bewaarmuur gepost worden. En daar blijven ze voor altijd.

Een mooi initiatief van de gemeente en van Daelwijck! Wil jij ook een brief sturen aan jouw liefste? Daelwijck is vrij te bezoeken. En als je niet in de gelegenheid bent om de reis naar Utrecht te maken, post je je brief dan aan:

Aan mijn liefste, (eventueel naam van je dierbare)
Floridadreef 11,
3565 AM Utrecht

Voor meer informatie:

https://www.utrecht.nl/…/herdenkingskunstwerk-aan-mijn-lie…/
www.aanmijnliefste.nl

#aanmijnliefste #herinneren #rouw #kunst

Postuum

Postuum: schrijven voor later

Een cadeau ontvangen is altijd leuk, maar ‘when it ticks all the boxes…’ Deze week kreeg ik ‘Postuum’ van Hallmark Nederland een werkelijk prachtig doosje: stevig karton, eenvoudige kleur, gouden opdruk. 
 
‘Postuum’ is een uitnodiging om te schrijven, je verhalen te delen, je advies te geven. Voor je moeder, je partner, je zoon, je beste vriendin. Voor als je er niet meer bent.
Aan wie zou ik schrijven?
Peinzend over wie of aan wie ik zou schrijven, passeren alle opties de revue. Aan mijn kinderen: alle wijze lessen die ik ze nog te leren heb. (Of misschien gewoon geen wijze lessen, maar bemoeizuchtig gezanik. Kinderen moeten hun eigen weg vinden). Aan mijn ouders om ze te bedanken, omdat ze mij geleerd hebben wat doorzetten is, hoe je luistert naar mensen, voor de veilige basis en het onvoorwaardelijke vertrouwen en de liefde die ik van ze krijg. Aan mijn man, die mij altijd neemt zoals ik ben, elke dag weer. Dan ga ik heb vertellen hoezeer ik dat waardeer, en dat ik uitkijk naar nog minstens 3 x 20 jaar met hem. Aan mijn schoonouders, die mij met zoveel liefde op hebben genomen en voor mij, mijn kinderen, mijn gezin een altijd een veilige haven zijn. Maar misschien ook wel aan die vriendin, die ik toen niet begreep, en met wie het contact verwaterd is. Dat ik er nu anders tegenaan kijk. Of misschien wel aan mezelf. (Al wordt dan de naam van het doosje minder toepasselijk: ikzelf kan het na mijn dood niet meer lezen…)
 
Het doosje bevat mooi papier, stevige enveloppen met een gouden opdruk, een pen, en verzegelzegeltjes. En de potentie om jouw verhaal, wat dat dan ook mag zijn, en met wie je het dan ook wilt delen, liefdevol aan het papier te geven. ‘Papieren liefde’. 
 
Postuum zit nog in de conceptfase, een paar vroege vogels zoals ik mogen ‘m eerst uitproberen. Het zet mijn creatieve brein in ieder geval ‘aan’, heerlijk! Voor wie zou jij schrijven?
 
#paperlove #pratenoverlater #alsikdoodben #schrijfliefde #leven #dood #herinnering
Meer informatie vind je hier!