Tag Archief van: kunst

Science café: Dood, de Kunst van het Sterven

Een drukbezocht Science Café gisterenavond in Tivolivredenburg. Hoe kan dat ook anders met een onderwerk als ‘Dood, de kunst van het sterven”? De drie experts vertegenwoordigden een mooie ‘voor, tijdens, en na’ het sterven.

Voor

Als eerste wordt Saskia Teunissen geïntroduceerd: als Hoogleraar Palliatieve Zorg en Hospice Zorg heeft zij van als ons levenden een van de ruimste ervaringen met sterven en stervenden. Zij vertelt over het onderzoek dat gedaan wordt naar stervenden en hoe zij zich voelen. Mooi om te horen hoe palliatieve zorg zich richt op niet alleen de stervende, maar ook op de naasten. Ook hoor je in haar relaas de aandacht voor (daar zijn ze weer!) de vier niveaus van de mens. De fysieke aspecten van het stervensproces krijgen ruim aandacht, maar daarbij wordt ook de emotionele kant, de cognitieve insteek of het zingevingsaspect niet uit het oog verloren. Juist rondom sterven heel belangrijk!

Sketch Notes door @Skriptdesign

Dood, de kunst van het sterven

Tijdens

De tweede expert is Jean-Pierre Wils, is hoogleraar Praktische filosofie en bracht zijn visie op (veranderende) rouwrituelen ter tafel. Hij neemt waar dat we als rouwenden in onze drang naar individualisering en ons gebrek aan gedeelde wereldbeschouwelijke visie, niet meer de troost of houvast ervaren die uitging van een gezamenlijk gedragen (religieus) ritueel. In onze zoektocht naar een ‘uniek uitvaartevenement’, komt de aandacht steeds meer te liggen op biografie, op de overledene, in plaats van op het onvermijdelijke overgangsmoment van sterven, van het loslaten dat voor iedereen hetzelfde is. Fijn om te weten dat er steeds meer ritueelbegeleiders zijn, die juist in deze tijd van individualisering wél oog hebben voor wat elke nabestaande nodig heeft, hoe troost van een gezamenlijk ritueel kan doorwerken in het leven zonder, en hoe veel van mijn collega’s werken, niet vanuit een commercieel motief, maar vanuit de overtuiging dat de mens een intrinsieke behoefte heeft aan gedeelde ritualiteit.

Na

De ‘na’-mevrouw is Mariken Spuij. Haar boek ‘Rouw bij Kinderen en Jongeren’ is een absolute aanrader voor elke professional die met kinderen en verlieservaring werkt. Zij weet handig en snel een aantal rouwmythes te ontkrachten: alle rouw is normaal, er zijn verliesgerichte handelingen en herstelgerichte handelingen en verdriet en pijn hóren erbij. Haar ervaringen met gezinnen en kinderen in rouw geven snel inzicht wat zich allemaal kan voordoen en benadrukken dat elke rouw toch weer anders is, elke situatie verschillend.

Dood, de kunst van het sterven

Uit de vragenstellers spreekt weer de behoefte aan duidelijkheid: wat kunnen we doen om rouw te slim af te zijn, wat zijn ‘best practices’, hoe bereiden we ons het beste voor? Het antwoord: de natuur doet dat voor ons. Die zorgt voor het stervensproces. En de achterblijvers kunnen het beste maar goed opletten, luisteren, bespreken wat zij nodig hebben om een stap te zetten. Voor iedereen anders, voor elk mens opnieuw.

De dood laat zich niet ontrafelen, maar ze hoort er altijd doodgewoon bij. Net als poep. Want daarover gaat het volgende Science Café. Voor het blog van Studium generale over deze avond: klik hier. 

De prachtige Sketch Notes van gisterenavond zijn van de hand van @Skriptdesign 

 

 

 

kunst

Groei: van binnen naar buiten

Een zichtbaar teken van die groei is dit beeld in mijn voortuin.Mijn praktijk groeit: steeds vaker weten mensen mij te vinden voor een ritueel, een viering, een herinnermoment.

Het kunstwerk is een prachtige combinatie van de kunde en liefde van mijn ouders. Mijn moeder maakt al jaren beelden van klei voor binnen en buiten zij maakt mijn logo in klei, afgebakken in de raku-oven, dat zorgt voor de grillige glazuurlaag. Mijn vader werkt al jaren aan een enorm bootproject en kan bijna alles met hout. Hij heeft dan ook de sokkel gehakt van een boom van mijn geboortegrond. En ik ben dol op hout.

 

Het resultaat is een prachtige verbinding tussen waar ik vandaan kom, en waar ik naartoe ga. De beweging richting rituelen die ooit van binnen voelbaar werd, wordt zichtbaar voor buiten.

Zie jij ‘m staan? Waai eens aan voor een bakkie & een goed gesprek!

 

#vanbinnennaarbuiten #rituelen #ritueelbegeleiden #liefdevoorhetvak #dankbaar 

 

Aan mijn liefste kunst en rouw

“Aan mijn liefste” – kunst voor de rouwende

Zondag was ik op Begraafplaats Daelwijck voor de opening van ‘Aan mijn liefste’, Een prachtig ritueel dat kunst en troost verenigt. Ook bij de gemeente is de beweging weg van de kerken waargenomen en zij herkent een andere omgang met religie & de oude rituelen die bij dood en rouw plaatsvonden. De gemeente Utrecht zocht naar ruimte voor nieuwe rituelen, en vond deze in dit prachtige bouwwerk van Ingeborg Meulendijks. Samen met verschillende instanties, begraafplaatsen is er een traject gestart om op een andere manier een betekenisvol ritueel naar de begraafplaats te brengen: Kunst als troost.

 

Verbinding tussen buiten en binnen

Het idee achter het kunstwerk is een verbinding tussen buiten en binnen. Tussen hier en daar, tussen de levenden en de doden. Het bouwwerk omringt een prachtige eik. De dubbelwandige muren zijn de bewaarplaats voor brieven aan jouw overledene. Aan de buitenwand zijn zachte schrijfnissen vormgegeven. Aan de binnenkant is ruimte voor een gedenktegeltje. Het schuine dak geeft, als het regent, een tranensluier voor de tegeltjes. Over elk aspect is nagedacht en zorgvuldig vormgegeven. 

Daelwijck is een mooie plek en vrij te bezoeken. Het kunstwerk bevindt zich vlak na de ingang op het open veld. Het schrijven van een brief aan een overledene, kan hier in alle rust en contemplatie.  Maar ook als u liever thuis schrijft, of niet in de gelegenheid bent om naar Utrecht te komen is er een oplossing: Postbode Ko zorgt er eigenhandig voor, dat de brieven die gestuurd worden aan ‘Aan mijn liefste’ in de bewaarmuur gepost worden. En daar blijven ze voor altijd.

Een mooi initiatief van de gemeente en van Daelwijck! Wil jij ook een brief sturen aan jouw liefste? Daelwijck is vrij te bezoeken. En als je niet in de gelegenheid bent om de reis naar Utrecht te maken, post je je brief dan aan:

Aan mijn liefste, (eventueel naam van je dierbare)
Floridadreef 11,
3565 AM Utrecht

Voor meer informatie:

https://www.utrecht.nl/…/herdenkingskunstwerk-aan-mijn-lie…/
www.aanmijnliefste.nl

#aanmijnliefste #herinneren #rouw #kunst